Plogen
Je kjem ifrå skoger og vide åkrer
Der svetta tel bonden får jorda tel å drømme
Der suset i skogen gir rom tel å glømme
Å sveve med imot evigheta

Je kjem ifrå fjella med evigkvite topper
Med kvile og bot for mørbankede kropper
Der vind kjem med fabler om andre væler
Der dem som her går i de gamles fæler

Så ta meg gjerne med
Men følg meg hitatt
For her vil je kvile under fjellet
Imot skogen
Der som mennesket lager furer med plogen.

Tekst av Guren Hagen