Siste biten sjøl
Kanskje litt vanskelig å svølgje,
det at je itte ønsker følgje lenger nå.
Je går den siste biten sjøl.
Du er ei bør for tung å bæra
for en som ønsker luft, å færa lyst og lett
og lære litt på veien mens ?n går.

Så mens du styrer strake veien imot målet
tek je en avstikker frå maset, ifrå kjaset, ifrå skrålet.
Kanskje møter je en sjel som bor alene
som har tenkt de lange tanker,
tenkt de lange tanker i kvelder sene.

Du valgte lag, det kan je minnes
hvem som var verdt no?, verdt å kjinnes
som tekke? deg
som lot seg lede lett og greit.
Vi lot oss alle imponere.
Det gikk så greit å dirigere,
men ælle såg at
bestandig var det en som måtte blø.

Så nå er tida her da våre veier skilles,
da mitt vennskap itte lenger står på vent ell? kan bestilles.
Kanskje møter je en sjel som bor alene,
som har tenkt de lange tanker,
tenkt de lange tanker i kvelder sene.

Kanskje litt vanskelig å svølgje,
det at je itte ønsker følgje lenger nå.
Je går den siste biten sjøl.

Tekst av Guren Hagen